Uitgesteld

Let's face it! uitgesteld

Tot onze grote spijt moeten we ons project Let’s Face it! voorlopig verplaatsen. Aan het plan om alles coronaproof te laten verlopen, ligt het niet. We zouden iedereen in tijdvakken en op gepaste afstand kunnen ontvangen met meerdere fotografen. Toch past het niet in de geest van de nieuwe, strengere maatregelen om mensen onnodig te laten reizen naar het Hembrugterrein. Daarbij speelt ook mee dat voor de veiligheidsregio Zaanstreek-Waterland het hoogste corona-risiconiveau geldt. We moeten het o zo toffe inpak-project verplaatsen naar een later tijdstip. Vooralsnog is de nieuwe datum: 19, 20 en 21 februari 2021.

 

Via het ticketsysteem Eventbrite krijgen alle deelnemers een heldere mail met uitleg. Het is natuurlijk super jammer vanwege alle inspanningen tot nu toe, maar wat in het vat zit verzuurt niet. Toch? We gaan dit statement voor meer verbondenheid sowieso met elkaar maken.

 

 

In 2001 kreeg fotograaf Ruben Timman een bijzondere droom:
Hij bezocht het Museum der mensheid en werd rondgeleid door Kofi Annan.
Tijdens deze rondleiding doet hij een schokkende ontdekking: het museum verkeert in vervallen staat. De vitrinekasten zijn bedekt met stof, het glas is gebroken en het is er donker.

“De droom liet me niet los en zo ontstond het verlangen om middels foto’s de schoonheid en waardigheid van de mens te midden van een gebroken wereld aan anderen te laten zien. Met die wens in mijn hart en mijn camera in de hand ben ik op pad gegaan en mijn droom groeide uit tot iets concreets: het Museum der mensheid.”

Vanuit zijn overtuiging dat elk mens het waard is om waardig in beeld te worden gebracht heeft Ruben sinds de droom duizenden mensen geportretteerd. Zo ontstond het verlangen om een plek te creëren waar kunst, cultuur en maatschappelijke vraagstukken elkaar ontmoeten. Een museum waar al de geportretteerde meesterwerken in hun volle glorie te bewonderen zijn! Sinds 23 maart 2019 is die plek te bewonderen op het Hembrugterrein in Zaandam.

 

 

 


Nieuws

Mijn belofte aan mevrouw Makhroui

Samen met collega Gert-Jan Schaap mag ik begin november voor het magazine Visie naar Beiroet om een reportage te maken over de slachtoffers en de noodhulp. We stuiten op verhalen van mensen die van de een op andere dag alles verloren. Ik ontmoet getraumatiseerde kinderen die niet in slaap durven te vallen en spreek hulpverleners die elke dag aan honderden mensen een maaltijd bezorgen. Een verhaal zal ik niet snel vergeten, en dat is het verhaal van mevrouw Makhroui
Lees meer...